Komitety Monitorujące programy operacyjne są powoływane przez Ministra Rozwoju Regionalnego. Pracom Komitetu Monitorującego przewodniczy przedstawiciel Ministra Rozwoju Regionalnego. Obsługę prac Komitetu Monitorującego zapewnia Sekretariat komitetu monitorującego utworzony przy właściwej instytucji zarządzającej PO bądź instytucji zarządzającej RPO. Komitet Monitorujący zbiera się w zależności od potrzeb, ale nie rzadziej jednak niż raz na pół roku. W skład Komitetu Monitorującego wchodzą:
-
Przewodniczący Komitetu,
-
przedstawiciel Instytucji Zarządzającej,
-
przedstawiciel koordynatora NSRO,
-
przedstawiciele ministerstw odpowiedzialnych za zakres działań realizowanych w ramach poszczególnych programów operacyjnych,
-
przedstawiciel ministra finansów,
-
przedstawiciel instytucji koordynującej proces lizboński w Polsce,
-
przedstawiciel instytucji certyfikującej,
-
przedstawiciele samorządów terytorialnych,
-
przedstawiciele partnerów społeczno-gospodarczych,
-
przedstawiciel instytucji ds. koordynacji strategicznej,
-
przedstawiciel Prezesa Rady Ministrów.
Przedstawiciele Komisji Europejskiej, Europejskiego Banku Inwestycyjnego, Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju oraz Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego mogą brać udział w posiedzeniach Komitetów w roli doradców lub obserwatorów.
W posiedzeniach Komitetu Monitorującego mogą brać udział także inne osoby, które są zapraszane przez przewodniczącego. Uczestniczą one w obradach w charakterze obserwatorów.
Wytyczne Ministerstwa Rozwoju Regionalnego dotyczące komitetów monitorujących określają procedurę wyboru partnerów społeczno-gospodarczych do składu Komitetu Monitorującego, tak by zapewnić szeroką reprezentację odpowiadającą specyfice programu i poszczególnym sektorom gospodarki.
Komitet Monitorujący może podjąć decyzję o powołaniu podkomitetu monitorującego dla wybranych osi priorytetowych, któremu deleguje część swoich zadań związanych z prowadzeniem monitoringu. Komitet może powoływać stałe grupy robocze w szczególności dla właściwej oceny złożonych wniosków oraz do monitorowania działań o charakterze horyzontalnym (takich jak równość szans, ochrona środowiska, społeczeństwo informacyjne). Może także korzystać z opinii niezależnych ekspertów lub usług innych instytucji. Szczegółowy skład i tryb pracy oraz zasady działania Komitetu Monitorującego określa Instytucja Zarządzająca.